bahçemden...

Nisan ayının sonunda, dört senedir oturduğumuz apartman dairesinden bahçeli eve taşındık..Koloni tarzı yaşamı bir türlü benimseyemediğimden herhalde taşındıktan sonra sırtımdan kocaman bir yük gitti.Kavuştuğum huzuru tarif etmem imkansız..

Çevre sakinlerinin sahip olmaya can attığı lüks site ortamı son zamanlarda bana hapishane gibi gelmeye başlamıştı..Arada eski komşularımı ziyarete gittiğimde bile site bahçesine  girdiğim anda o sıkıntıyı tekrar yaşıyorum.Ben müstakil yaşamı seviyorum demekki..Yoksa komşularımla çok iyiydik.


 Ordayken balkonda yapmaya çalışıp muvaffak olamadığım ekme dikme işlerini bu evde gönlümce yapmaya çalışıyorum.Balkona yada bahçeye oturup yeşiliklere baktıkça Allah'a verdiği nimetlerden ötürü hamdediyorum..Apartmandayken kendimi çok sıkmamın sebebi başkalarını rahatsız etme korkusuydu. Çocukları çok sıkıştırıyordum, nerdeyse ayaklarının ucunda yürümelerini isteyecek kadar..Şimdi onlar evde paldır küldür koştukça ben rahatlıyorum hatta bende merdivenlerden seke seke iniyorum:)

Allah isteyen herkese bahçeli evde oturmayı nasip etsin, istemeyenler apartmanlarda tıkış tıkış oturmaya devam etsinler:)   Bize çok acıyan oldu da o yüzden yazıyorum. 

Bahçemden çektiğim fotolarla başbaşa bırakayım sizleri...

 Kara kabak bir kök yetiyor, çok sık döküyor maşallah...

Sırık fasülyeler. Yerde gibi çıkmışlar niyeyse..

Tatlı köy biberi...

Bu domatesin cinsini bilmiyorum.Özenerek diktiğimiz yerli domateslerde hastalık var yine:(

Maydanozlar ilk ektiğim sebzeydiler..Artık pazardan maydonoz yiyemiyorum, kokusu ve lezzeti tarifsiz..Çeşmeye yakın bir yere ektim ve tohumlarını iki gün ıslattım, çabuk çıktılar..(ağaçlar nete teşekkürler)

Nanelerden iki defa toplayıp kuruttum..

En nazlımız reyhanlar...Yere ektiklerim muhtelemen burnu akan böceklere yem oldular..Bunlar saksıya ektiklerim yeni yeni oluyorlar..



Bunlarda çiçeği burnundalar...

 bunlarda sofraya gelenler..

 Bu da tadımlık....